Ewa Nowak znana jest z dotykania w swoich książkach wszelkich problemów, z którymi przychodzi zmierzyć się współczesnej młodzieży. Tym razem poznajemy nastoletniego Alka, który nie miał łatwego dzieciństwa. Matka zawsze oczekiwała od niego więcej niż od dzieci w jego wieku wymagać się powinno, próbując zrobić z niego małego geniusza, napawającego ją dumą. Ojciec - gość w domu i życiu chłopaka. Szukając akceptacji i czegoś, co wypełni luki w jego życiu angażuje się w relacje z dziewczętami, nieco się w sytuacji gubiąc i tracąc nad nią kontrolę.

Autorka jest pedagogiem stąd potrafi tematy poruszane w swoich powieściach ująć trafnie, sensownie i wartościowo, a jednocześnie lekko, co sprawia, że młody czytelnik nie tylko ma w swoich rękach książkę zabijającą czas, którą świetnie się czyta, ale z której jako dobry obserwator wyciągnie ważne wnioski.

Czytałam wiele powieści pani Ewy i ta wydała mi się tematycznie mocniejsza niż poprzednie. Szczerze mówiąc nie spodziewałam się takiego obrotu spraw w historii Alka. Poprzednie powieści autorki (z serii miętowej) spokojnie polecałabym czytelnikom w wieku 13+, jednak Nie do pary wydaje mi się być pozycją dla tych 16+. 

Książka napisana jest w formie pamiętnikarskiej co znacznie ułatwia czytanie i pozwala nam głęboko poznać przemyślenia głównego bohatera. Młodym czytelnikom na pewno nie trudno będzie się utożsamić z pewnymi wątkami powieści - zagubienie w uczuciach i pragnieniach, nieidealne życie rodzinne... Perypetie Alka są wciągające i nie sposób przewidzieć co wydarzy się na kolejnej stronie. Jego postawę i zachowania można oceniać negatywnie, jednak biorąc pod uwagę wydarzenia, które dotknęły i wciąż dotykają go w tej najdelikatniejszej fazie życia - fazie dorastania - czytelnik zacznie się zastanawiać, szukać powodów i pobudek chłopaka - czego mu tak naprawdę w życiu brakuje?

Tę analizę pozostawiam tym, którzy sięgną po lekturę. Polecam.

7-/10

Autor: Brandon Mull

Tytuł: Łupieżcy Niebios

Cykl: Pięć Królestw, #1

Wydawnictwo: Egmont

Stron: 440

Typ literatury: Fantasy dziecięce

Cole chciał się tylko dobrze bawić z kolegami w Halloween. Wycieczka do nawiedzonego domu okazuje się jednak początkiem szalonej przygody. Chłopiec wraz z przyjaciółmi trafia na tajemnicze Obrzeża. A temu miejscu, które rządzi się swoimi magicznymi prawami, grozi wielkie niebezpieczeństwo! Cole chce wrócić do domu, ale najpierw będzie musiał… uratować Pięć Królestw.
(Egmont)

O autorze Baśnioboru słyszałam wiele, jednak jeszcze nie miałam okazji zetknąć się z jego twórczością. Pierwsza część nowego cyklu Pięć Królestw wydała się więc ku temu dobrą sposobnością.

Historia zaczyna się niewinnie: kilkunastoletni chłopiec wraz ze znajomymi postanawia w Halloweenowy wieczór odwiedzić dom strachów, który wygląda na profesjonalnie przygotowany obiekt mający na celu straszenie dzieciaków z okolicy. Szybko okazuje się jednak, że całe show jest przykrywką, a jej organizatorom zależy na schwytaniu dzieciaków i porwaniu ich do zupełnie innego świata. Tu opowieść traci swą "przyziemną niewinność" a wprowadza czytelnika w wir fantastycznych wydarzeń, pełnych magicznych miejsc, przedmiotów i zdolności.

Byłam świadoma, że Brandon Mull słynie z niesłychanej wyobraźni, którą z powodzeniem wykorzystuje do tworzenia światów, stworzeń, a także ich nazw, historii i zasad, którymi się rządzą w swoich powieściach. Świadomość, a przekonanie się o tym to jednak zupełnie inna sprawa. Autor zaprasza czytelnika do zupełnie nowej rzeczywistości, która niebezpiecznie wciąga. Lekkość z jaką buduje zdania, współgrająca ze sobą ilość dialogów, opisów i akcji sprawia, że pozycję - mówiąc czytelniczym slangiem - zwyczajnie się pożera. Nie odkrywa jednak wszystkich asów, które kryje w rękawie. Powieść nabiera tempa, odkrywamy nowe tajemnice, a po przeczytaniu ostatniej strony nie pozostaje nic innego jak ze zniecierpliwieniem czekać na kolejny tom. Jest to jedna z niewielu fantasy kierowanych do młodych odbiorców, która porwała mnie na tyle, że nie byłam w stanie odłożyć lektury.

W mojej recenzji nie może zabraknąć miejsca na pochwałę tłumaczenia. Przystosowanie anglojęzycznych nazw (język angielski jest bardziej plastyczny jeśli chodzi o słowotwórstwo) tak, aby polski (a do tego młody) czytelnik mógł poczuć specyficzny klimat stworzony przez autora jest nie lada wyzwaniem. Rafał Lisowski mu podołał.

Po tak udanym spotkaniu z twórczością Mulla jestem zdecydowana przeczytać Baśniobór i inne jego cykle jak najszybciej. Mimo, że nie należę do targetu, w który autor celuje, jestem zachwycona światem Obrzeży, który wykreował na potrzeby Pięciu Królestw i jestem przekonana, że i inne są niepowtarzalne i niezwykle ciekawe, a co więcej pozwolą mi się w sobie zupełnie zatracić i zapomnieć choć na chwilę o problemach codzienności. Młody czytelnik dostanie porcję niesamowitej przygody, która na pewno zachęci go do czytania i przeżywania innych, a starszy upragnione oderwanie od szarości życia i dozę lekkiej, acz niebanalnej fantastyki.

8/10

Dlaczego warto w nią zagrać? Powodów jest wiele. Ma ona stosunkowo proste i pomysłowe zasady, a także klimatyczne ilustracje. Każda gra jest dynamiczna i emocjonująca. Dodatkowo zróżnicowane karty sprawiają, 

że poszczególne rozgrywki są niepowtarzalne.

Gwendolyn jest zwyczajną szesnastolatką. Chodzi do szkoły, plotkuje z przyjaciółką, robi wszystko to, co nastolatka robić powinna. Ale za fasadą normalności kryją się dziwne tajemnice. Zwariowana rodzina Gwen absolutnie nie jest "normalna". Wśród jej członków przekazywany jest gen odpowiedzialny za... podróżowanie w czasie. Wszyscy w napięciu oczekują aż kuzynka Gwen, Charlotta, wreszcie po raz pierwszy zniknie i pojawi się w innej epoce. Wszystkie symptomy już się pojawiły - nudności, zawroty głowy. Na szczęście Charlotta jest starannie przygotowywana do niełatwej roli podróżniczki w czasie. Gwen ma normalne życie (no, może oprócz tego, że widzi duchy, a gargulce z budynków ożywają na jej oczach) i nie musi się niczym przejmować... czyżby?

Wszystko komplikuje się, gdy pewnego dnia dziewczyna niespodziewanie przeskakuje w czasie. Na szczęście te niekontrolowane podróże są krótkie, i udaje jej się nie wpaść w kłopoty (choć robi przy tym niemałe zamieszanie). Jednak jej rodzinie ciężko jest przyjąć do wiadomości, że to właśnie ona, a nie Charlotta, jest posiadaczką genu. Na dodatek okazuje się, że z podróżami w czasie wiąże się pewna bardzo ważna misja, którą Gwen musi wypełnić wraz z towarzyszącym jej - aroganckim i nadętym - Gideonem de Villiers.

Bohaterowie książki są dobrze skonstruowani i bardzo dobrze prowadzeni. Nie są wyidealizowani, mają zarówno zalety jak i wady, przeżywają uczucia takie jak każdy człowiek. Oprócz dziwnej przypadłości podróżowania w czasie są realni i nieprzerysowani, co bardzo mi się podoba. Osoby, które oczekują wątku miłosnego nie zawiodą się, ale również czytelnicy, dla których miłość bohaterów nie stanowi najważniejszego punktu w powieści, będą zadowoleni. Autorka na szczęście nie starała się na siłę stworzyć kolejnego paranormalnego romansu :), a uczucia nie wchodzą ciągle na pierwszy plan. To bardzo dobrze, bo akcja i przygody bohaterów są tak zajmujące, że spłaszczenie ich ogromnym romansem byłoby wielką krzywdą dla powieści i czytelników.

Pomysł na fabułę jest niesamowicie ciekawy! W dobie literatury młodzieżowej dosłownie wysianej wampirami, wilkołakami i czarodziejami, mamy tu do czynienia z zupełnie inną fantastyką - podróżami w czasie. I to do realnych epok, z tłem prawdziwych, historycznych wydarzeń. Autorka poradziła sobie z trudnym zadaniem przeskakiwania z klimatu w klimat - tworzy zupełnie inną atmosferę w różnych epokach, do których przenoszą się bohaterowie. Duże brawa dla tłumaczki - język jest wspaniale zbudowany, książka wręcz "bawi się nim", zależnie od czasów, w których aktualnie znajdują się Gideon i Gwen. Kerstin Gier nie zapomniała też o takich szczegółach jak wystroje wnętrz i obowiązujący kanon ubioru; opisy potrafią pobudzić wyobraźnię.

Książkę czyta się szybko i przyjemnie - nie tylko ze względu na przystępny język, ale też ze względu na brak dłużących się i nużących momentów. Wszystko dzieje się w odpowiednim tempie, powieść wciągając nas nie pozwoli, byśmy zatrzymali się gdzieś za długo, lub przebiegli tekst wzrokiem zbyt szybko. Jest to powieść, którą zadowolony czytelnik smakuje i czerpie z niej przyjemność, nie mogąc doczekać się kontynuacji.

Jestem absolutnie zachwycona pierwszą częścią Trylogii Czasu. Wciągnęła mnie bez reszty, przyniosła nie tylko "relaks z dobrą książką", ale też wspaniałe wrażenia estetyczne - o co ostatnio ciężko, szczególnie na półce powieści młodzieżowych. Dlatego polecam książkę szczególnie młodzieży, która ma ochotę na coś innego niż "zmierzchowate" twory, ale również starszym czytelnikom. Zapewniam, że odnajdziecie w tej książce świetną przygodę i piękny, absorbujący klimat.

Mam tylko nadzieję, że kolejne tomy nie spuszczą z tonu i poprzeczki, narzuconej im przez pierwszy.

9/10

Do książek okrzyczanych i popularnych podchodzę z pewną nutą rezerwy. Mój stosunek do tego typu pozycji zmienił się po wielkim "bum" na sagę Zmierzchu. Zraziłam się nie tylko do popularnych serii, ale też do książek z akcentem paranormalnym, obfitujących w fantastyczne stworzenia. Do "Cinder" również podeszłam ostrożnie, jednak z nadzieją - chyba nie bez powodu została nominowana do najlepszej książki 2012 w kategorii "young adult fantasy & sf" na portalu Goodreads.

Nowy Pekin po IV Wojnie Światowej. W codziennym życiu oprócz wysoko zaawansowanej techniki ludziom pomagają roboty-androidy. Cinder - młoda i zdolna dziewczyna parająca się profesją mechanika - jest inna niż wszyscy. W połowie ludzka, w połowie mechaniczna - jest cyborgiem. Wersja wydarzeń, w którą wierzy od dawna jest taka, że awiar, którym podróżowała ze swoimi rodzicami uległ wypadkowi. Aby ją ratować trzeba było przeprowadzić ciężką operację połączenia resztek jej ciała ze zmechanizowanym systemem. Są jednak plusy. Cinder wie, kiedy ktoś kłamie.

Od lat mieszka z przybraną matką Adri i dwoma siostrami - Pearl i Peony, a jedynymi przyjaznymi jej istotami są ta ostatnia, oraz jej ukochany android Iko. Jednak wszystko się zmienia, kiedy przyjmuje zlecenie naprawienia robota należącego do księcia Kaia (za którym szaleje cała żeńska część Nowego Pekinu), w mieście wybucha dziesiątkująca społeczeństwo nieuleczalna zaraza lutemosis, a na Ziemię, w celach zawarcia sojuszu poprzez małżeństwo z księciem Kaiem przybywa okrutna Lunarka, królowa Księżyca - Levana.

Oczywiste jest nawiązanie do Kopciuszka - osierocona Cinder, poniewierana przez przybraną matkę i starszą siostrę, zmuszana do pracy za pieniądze, których nigdy nie zobaczy, bo idą na potrzeby "gospodarstwa domowego", w końcu nawet jej odkręcana stopa, która sprawia tyle problemów. Autorka w bardzo ciekawy sposób zainspirowała się klasyczną baśnią, by stworzyć ciekawą, pełną nieoczekiwanych zdarzeń historię.

Główna bohaterka jest bardzo dobrze zbudowaną postacią. Ma specyficzny, indywidualny charakter, tok myślenia i zachowania. Kreacja bohaterów wypadła autorce naprawdę świetnie. W przeciwieństwie do pierwowzoru, czyli baśni, nie znajdziemy tu postaci czarno-białych (no, może póki co nie licząc Levany) - wydawałoby się, że książę Kai będzie nieskazitelny, a opiekunka prawna Cinder - Adri - do szpiku zła i wyrachowana. Jednak oboje przeżywają różne emocje, co czyni ich postaci barwnymi i nieliniowymi.

Udanym przedsięwzięciem okazało się też osadzenie historii w przyszłości - świecie pełnym elektroniki, futurystycznych technologii i rozwiązań. Tego najbardziej się w książce obawiałam, a środowisko stworzone przez autorkę jest teraz według mnie jej największym atutem!

"Cinder" jest zarazem smutną, tajemniczą jak i ciepłą pozycją. Wciąga od pierwszych stron dając czytelnikowi wiele niejasnych momentów i pole do wyciągania własnych wniosków. Rozwiązania jednego z najważniejszych wątków domyśliłam się już po przeczytaniu 30% książki. Wbrew moim obawom absolutnie nie zniszczyło to satysfakcji z czytanej książki - zakończenie zwaliło mnie z nóg i teraz z ogromną niecierpliwością czekam na kolejną część! Pisząc to nadal nie mogę wyjść z szoku, że ta historia potoczyła się w ten sposób...

9+/10

za możliwość przeczytania tej niezwykłej książki, dziękuję z całego serca wydawnictwu