Odłamki są tak boleśnie prawdziwe, tak realistycznie ujęte, że każda strona jest emocją, uderza w struny wrażliwości czytelnika i przeszywa go do głębi. Choć nie jest to literatura faktu, a literacka fikcja, ma swoje głębokie korzenie w przeżyciach i wspomnieniach bośniackiego reżysera, a każdy z głównych bohaterów nosi w sobie część autora.

Na kartach powieści śledzimy dorastającego Ismeta Prcića, którego młode, niewinne życie ogarnęła wojenna zawierucha. Perspektywę tę autor ściera z życiem Ismeta na emigracji, w USA, po ucieczce z Bośni. Życie jako uchodźcy również odciska na nim niemałe piętno. Wojnę i prawa, którymi się rządzi, poznajemy również z punktu widzenia Mustafy, tajemniczego żołnierza, dla którego okrucieństwo walki jest codziennością.

Debiutancka powieść Prcića jest sklejona z wielowymiarowych odłamków wojennej rzeczywistości i pamięci. Z brutalnie przerwanej niewinnej codzienności, marzeniach o wolności, pasji, strachu, podróży, adaptacji i traumy. Powieść jest trudna i ciężka, wstrząsająca, brutalna i przytłaczająca, jednak niebywale prawdziwa i dająca czytelnikowi do myślenia. W dzisiejszych czasach owładniętych konfliktami zbrojnymi i ich cieniem wiszącym nad wolnymi jeszcze państwami jest to według mnie lektura obowiązkowa.

O tym jak wyglądał holokaust przeprowadzany przez nazistów na terenach Polski czytałam już wiele pozycji. Nigdy przedtem nie spotkałam się z książką opowiadającą jak to wyglądało w samych Niemczech. Do czasu kiedy sięgnęłam po książkę Marie Jalowicz Simon, Żydówki wychowanej w Berlinie, kobiety o niesamowitej woli istnienia.

Marie była piękną i młodą dziewczyną kiedy rozpętała się wojenna zawierucha. Jej matka zmarła przedwcześnie, ukochany ojciec zmarł, kiedy Marie dopiero wkraczała w dorosłość. Pozostawiona sama sobie, ufna jeszcze i naiwna, szybko zrozumiała jaki los czeka, prędzej czy później, wszystkich o żydowskich korzeniach. Inteligentna, błyskotliwa i sprytna dziewczyna robiła jednak wszystko co w jej mocy, by przeżyć. Od kryjówki do kryjówki, w aranżowanych związkach, a nawet opuszczając na jakiś czas Niemcy, kradła dni, które według niemieckich władz już dawno były jej policzone. 

Strach i cień śmierci wisiał wszędzie. Człowiek zaufany za chwilę mógł donieść i zdradzić. Źle rozegrana sytuacja czy rozmowa mogła być fatalna w skutkach. Głód już nie był obcy. Choroby trzeba było przetrwać mimo braku leków. Jednak Marie była niebywale odważna. Spotkała też na swojej drodze wielu życzliwych, choć często osobliwych ludzi. Nawet kilku niemieckich mundurowych okazało ludzką stronę.

Wybór był tylko jeden - żyć. Żyć i przeżyć. Nie było miejsca na moralne rozterki. Cokolwiek to oznacza i jakiekolwiek ma konsekwencje.

Żyłam w ukryciu jest niesłychanie cenna, nie tylko ze względów historycznych. Jest przerażającym, ale i fascynującym opisem życia Żydów w hitlerowskich Niemczech, świadectwem walki o własne istnienie, portretem ludzi złych, dobrych, omamionych, oślepionych, przerażonych, odważnych, zrezygnowanych. Jest zapisem bólu, upiornej wędrówki, ale i nadziei na wolność i lepsze jutro.

Pozycja jest świetnie zredagowana, czyta się ją szybko, wypiekami na policzkach. Idealnym dopełnieniem jest strona wizualna, czyli zdjęcia i skany dokumentów. 

Nie będę dawać książce oceny, gdyż ocenianie jej, byłoby oceną czyichś wspomnień, moralnych wyborów i krzywd, a tego jako recenzentka, a przede wszystkim czytelniczka, robić nie chcę. Z całego serca ją jednak polecam.

Od dziś do 10 maja na moim blogu macie szansę wygrać książkę "Cudowne tu i teraz" Tima Tharpa, książkę, której ekranizacja filmowa podbiła serca widzów na całym świecie!

Opis książki możecie przeczytać na stronie wydawnictwa Bukowy Las (klik)!

Zasady konkursu!

- Konkurs działa we współpracy z wydawnictwem Bukowy Las

- Zwycięzcę (autora najciekawszego komentarza) wybieram ja - autorka bloga Waniliowe Czytadła

- Zwycięzca zostanie poinformowany mailowo w dniu 11.05 i będzie miał 4 dni robocze na wysłanie maila zwrotnego z adresem do wysyłki. W przeciwnym razie zostanie wyłoniony nowy zwycięzca 

- Nagrodę wysyłam jedynie na terenie Polski

- Osoba biorąca udział w konkursie musi być obserwatorem bloga

- Można zasubskrybować mój kanał youtube ( waniliowe czytadła - klik ), ale nie jest to wymogiem konkursu (będzie mi jednak niezmiernie miło :))

- Można udostępnić informację o konkursie na swoim blogu, facebooku, twitterze, google+, czy gdziekolwiek indziej, ale nie jest to wymogiem konkursu (byłoby jednak fajnie puścić info o ciekawym konkursie w szeroki świat :))

- Należy odpowiedzieć na pytanie konkursowe w komentarzu do tego posta pamiętając aby zostawić również swój adres e-mail!

PYTANIE KONKURSOWE: 

Jaką sytuację w swoim życiu określiłbyś mianem "cudownego tu i teraz"? :) Pamiętajcie, że wybrana zostanie najciekawsza odpowiedź!

Światowa kariera baleriny Ani Bednarek zostaje przekreślona przez kontuzję. Los zmusza ją do powrotu do rodzinnych stron, gdzie musi na nowo ułożyć swoje życie. Wprowadza to niemały zamęt w życie Weroniki, pasjonatki rękodzieła i narzeczonej Edka - Ania jest bowiem byłą ukochaną jej wybranka.

Dwie bardzo różne bohaterki - obie jednak ludzkie, prawdziwe, z krwi i kości. Również problemy i sytuacje, które ich dotykają są bliskie czytelnikowi, niewydumane. Powieść przyziemna, życiowa, swoją prawdziwością urzekająca.

Często mam problem ze współczesną polską prozą, szczególnie tą kierowaną do kobiet - wydaje mi się sztuczna, pisana na siłę, bohaterowie jacyś tacy papierowi, jakby przyklejeni do powieści ni z gruszki ni z pietruszki. W przypadku książki Anny Mulczyńskiej z tym się nie zetknęłam. Autorka cechuje się bardzo przyjemnym, lekkim stylem, a jednocześnie używa bogatego słownictwa co zdecydowanie uprzyjemnia lekturę. 

Przyjaciółki ze Staromiejskiej są drugą częścią cyklu. Pierwszym tomem był Powrót na Staromiejską. Dla mnie było to pierwsze spotkanie z mieszkańcami Staromiejskiej - nie miałam jednak problemu z odnalezieniem się w historii. 

Przyjaciółki... to historia niezwykle ciepła, prawdziwa, bliska czytelnikowi, wciągająca. Opowiada o przewrotnych kolejach losu, ludzkich problemach i troskach. Jednocześnie jest książką lekką, idealną na wolny wieczór przy filiżance kawy. Serdecznie polecam!

7/10

Mam 25 lat, kończę studia, niedługo czas pójść do pracy, zacząć poważne życie. Często w mojej głowie odzywa się głos: hej, może powinnaś przeczytać coś POWAŻNEGO zamiast męczyć Young Adult... Fakt, że po książki dla starszych i młodszych nastolatków sięgam dość rzadko - czasami odczuwałam jednak z tego powodu lekkie poczucie winy. W końcu uświadomiłam sobie, że nie ma się przecież czego wstydzić! 

Czytanie powinno być przyjemnością, relaksem, a nie katorgą. Czytam książki z wielu półek - lubię literaturę obozową/wojenną, piękną, klasykę, beletrystykę historyczną, biografie, babskie romanse, ale również powieści dla nastolatek - tych starszych (tu chociażby John Green, Siesicka) ale i tych młodszych (moja ukochana Ewa Nowak i niemniej uwielbiana Jacqueline Wilson). Obcowanie z literaturą to chwila wytchnienia od codziennego zgiełku, problemów, smutków, zmęczenia. My, studenci, młodsi już nie będziemy. Nie przeżyjemy więc już pierwszych miłości czy niewinnych problemów, które w nastoletnich oczach sięgają szczytu Wieży Eiffela. Książki kierowane do młodszych czytelników pozwalają tego minionego świata dotknąć, uruchamiają wspomnienia.

Ciągle czujesz się nieswojo z ilością książek dla młodzieży, które czytasz? Spróbuj mojego tricku :) Postanowiłam większość młodzieżówek czytać w języku angielskim. Mam Kindle ze słownikiem, angielski znam bardzo dobrze, dostęp do e-booków nie jest trudny (promocje na Amazonie są dość częste, a że rzadko kupuję książki z racji bycia blogerką i mojego uzależnienia od biblioteki, pozwalam sobie raz na jakiś czas wydać trochę na pozycje elektroniczne). Nawet jeżeli angielskiego dopiero się uczysz - książki dla młodzieży to idealna pomoc w nauce, a taki kontakt z językiem jest bardzo ważny!

Kiedy przestało mnie obchodzić, że ludzie w autobusie widzą okładki moich książek poczułam się naprawdę lepiej. Nie wiem czy kiedykolwiek wyrosnę z książek dla młodszych :) Nie chcę z nich wyrastać i dobrze się z nimi czuję - choć moje gusta idą bardziej w stronę Contemporary aniżeli Paranormal Romance :) 

A jak to jest z Wami i literaturą młodzieżową?

Jest Was już 368! Chcę Wam podziękować za wszystkie komentarze, słowa wsparcia i czas, który poświęcacie na czytanie moich recenzji. Bez Was Waniliowe Czytadła nie miałyby racji bytu! Przygotowałam dla Was dwie nagrody książkowe - niespodzianki. Aby o nie zawalczyć napiszcie w komentarzu odpowiedź na pytanie:

jakie wpisy oprócz klasycznych recenzji chcesz czytać na moim blogu?

Macie czas do końca kwietnia.